درباره من
کرمانج

سلام. همانطور که از نام درج شده در انتهای واژه های شناور این صفحه پیداست،‌کرمانج بودن هویت من است و من خود را به آن می شناسم. چند سالیست که با شعر درگیرم‌، با اینکه آیا شعر در این جامعه آنچنان کارکردی دارد؟ آیا شعر باید در خدمت مسائل جامعه باشد؟ و دقیق تر اینکه آیا مردمی که سال هاست هر روز فریب خورده اند و بازیچه بوده اند ، بار دیگر شعر می خوانند وشاعرانه زندگی می کنند؟ هیچگاه ادبیات و به خصوص شعر تا این اندازه برایم جدی نبوده است. و بی شک در جامعه ای که بسیاری از مردمش هر صبح به امید خفتن بیدار می شوند ، انگیزه داشتن وجدی بودن خود شعر است. ممنون که به شهر ما سر می زنید و گاهی اگر زمان ودیگر ملزومات براه بود نظر می دهید...
بایگانی
صفحات اختصاصی
شاید این پست تنها دلیل تاخیر 55 روز من باشه

 

انگور تازه سیاه

 

به دیدنم که می آیی

 

سنگ فرش ِ دل شکسته کوچه مان

 

خاک سیر شده از بلعیدن دوستانِ بی قرارمان

 

خبر آمدنت را می دهند به گوش باد

 

باد اگرچه دروغزن است ، اما...

 

شنیدن موسیقی پیغام صبحگاهش

 

         و لبخند محو این سنگ سیاه

 

            رد می کند ایست های مکرر عزرائیل قصه را       

 

یک دانه قرص ، چپانده ام زیر زبان

 

شاید که چشم های روشن پنجره ی اتاقمان

 

خیس نشوند

 

            زیر فواره ی شاعرانه های سرخ نسلِ ما

 

تقصیر ما نیست که شراب سی ساله ی شما

 

                  مستمان نمی کند و چنین و چنان!    

 

*****

 

به دیدنم اگر آمدی مهربان

 

                           انگور بیاور

 

                                     انگور تازه ی سیاه ...

 

 5 / 5 / 1390