درباره من
کرمانج

سلام. همانطور که از نام درج شده در انتهای واژه های شناور این صفحه پیداست،‌کرمانج بودن هویت من است و من خود را به آن می شناسم. چند سالیست که با شعر درگیرم‌، با اینکه آیا شعر در این جامعه آنچنان کارکردی دارد؟ آیا شعر باید در خدمت مسائل جامعه باشد؟ و دقیق تر اینکه آیا مردمی که سال هاست هر روز فریب خورده اند و بازیچه بوده اند ، بار دیگر شعر می خوانند وشاعرانه زندگی می کنند؟ هیچگاه ادبیات و به خصوص شعر تا این اندازه برایم جدی نبوده است. و بی شک در جامعه ای که بسیاری از مردمش هر صبح به امید خفتن بیدار می شوند ، انگیزه داشتن وجدی بودن خود شعر است. ممنون که به شهر ما سر می زنید و گاهی اگر زمان ودیگر ملزومات براه بود نظر می دهید...
بایگانی
صفحات اختصاصی
برای بیست و پنج سالگی ام

 

شش متر بالاتر از زباله های کف خیابان

سقف تشنه ی خانه ام را سیراب می کنم

  به خانه ای که همه ی آسایشش

                         تنها یک سقف است

و به تختی که می تواند

                            کارتن یخچال تکیه داده به دیوار همسایه باشد

                                                                                  افتخار می کنم!

***

به سی میلیون آهنگ گرامافون پیرم فکر می کنم*

***

در دوخت های نامریی

      روی صورتی که

            هفت سال مقدس

                   معتکف بوسیدنش بودم

                                          فرو می روم

***

از جای برخاستن مادرم را

     هنگام دم کردن یک قوری آنوخ زلال**

                                             تلخ لبخند می زنم

***

شعر های رنجورم را نوازش می کنم

                  به جسارت ساده لوحانه شان

                                                 اخم می کنم

احساس درخت توت نری را دارم

           که میوه هایش هرگز شایسته چشیدن

                                                           نخواهد شد...

 

 

 

 

*استعاره تعداد تپش های حیات بخش قلب در یک سال گذشته

**آنوخ گیاهیست معطر که در کوهها به صورت خودرو رشد می کند و استفاده های خوراکی متعددی از جمله دم کردن به همراه چای دارد. در فارسی می توان آن را معادل آویشن دانست ، هر چند برخی معتقدند تفائتهایی بین آن دو وجود دارد.


خانه

خشت های خانه ات را بالا می برم

می خواهم به لبخند آسمان نزدیک تر باشی

و از اخم ها و غرغرهایش در امان

بازوان عنکبوتی ام را قوی تر خواهم کرد

شاید روزی

     این گرامافون پیر را

    از جعبه ی استخوانی اش بیرون آوردم

   و نوایش را که فقط

  برای تو گوش نواز است

  آزادانه و بی هیچ پژواکی

 با شُرشُر خنده هایت هم ساز کنم...

 

1391/5/4            

 


شب آخر

 

امشب

سیصد و شصت و پنجمین شبی ست

که با ترس به اتاقم می آیم

شلوارکم را می پوشم

چراغ را خاموش می کنم

و زیر پتو می خزم

پشت به قفسه ی گردویی

رو به آتش بخاری

سینه ام انباشته از گلهای رنگ رنگیست

که بذرش را لای کتابهایم یافته بودم

سرم آشوب شعله هایست

که جرقه اش را از چشم های تو

و هیزمش را از خانه آدم آورده ام

می ترسم از گلهای رنگارنگ...

و خودم را در شعله ها خواهم سوخت

تا فراموش کنم

روزی

واژه واژه ی وجودم

گلدانهایی بود رنگ به رنگ


اصلاحیه واسه حضرت حافظ

 

                امروز صبح که اومدم سر کار ، مدیران عزیز شرکت اعلام کردند ، مبلغ درخواستی منو که درصدم از مشارکت در پروژه ها ی واحد(در واقع حقوقم)  بوده رو نمی تونن پرداخت کنن و فقط اگه بخوام می تونن بهم وام بدن ( با بهره 23 درصد و بازپرداخت حداکثر 1 ساله) ، هرچی رشته بودم پنبه شد. برنامه هایی که طبق معمول به مویی بند بو تا کن فیکون بشه، بدون در نظر گرفتن هیچ ضریب خطا یا راه حل دوم ! خلاصه همش داشتم با خودم این بیت حضرت حافظ رو زمزمه می کردم:

" ما ز یاران چشم یاری داشتیم***خود غلط بود آنچه می پنداشتیم"


اما راستشو بخواهید نمیگرفتم(الکلی ها بهتر می دونن چی میگم!) خلاصه تا شب هی تکرارش می کردم، حتی توی همچین لحظه های ناراحت و نا امیدی هم دلم می خواد با خودم روراست باشم، این شد که بیت اول غزل حضرت حافظ رو به یه قطعه ی نو تبدیل کردم. اگه دیدید بعد چندوقت این پست حذف شد بدونید که حضرت حافظ اومده به خوابم و گفته: هوم م م ...

ما ز یاران چشم یاری داشتیم

خود غلط  بودیم؟ یا ...

آنچه می پنداشتیم؟!                          

 


شربت معده


 

نبضم تندتر از رقص ثانیه هاست

دقایقم وامدار چیست

              کاین سنگ سرخ

                      چنین بی تاب به سینه می زند؟

گفتمش کای عموی خنده رویِ سپید قبا:

گذشته کار ما از ترمز آسپرین های صبح و شام

بنشین کنارم و گندم بریز به آسیاب ما!

خندید که شربت معده می نویسم برات

                     

                      1391/1/17


مطالب قدیمی تر » « مطالب جدیدتر