درباره من
کرمانج

سلام. همانطور که از نام درج شده در انتهای واژه های شناور این صفحه پیداست،‌کرمانج بودن هویت من است و من خود را به آن می شناسم. چند سالیست که با شعر درگیرم‌، با اینکه آیا شعر در این جامعه آنچنان کارکردی دارد؟ آیا شعر باید در خدمت مسائل جامعه باشد؟ و دقیق تر اینکه آیا مردمی که سال هاست هر روز فریب خورده اند و بازیچه بوده اند ، بار دیگر شعر می خوانند وشاعرانه زندگی می کنند؟ هیچگاه ادبیات و به خصوص شعر تا این اندازه برایم جدی نبوده است. و بی شک در جامعه ای که بسیاری از مردمش هر صبح به امید خفتن بیدار می شوند ، انگیزه داشتن وجدی بودن خود شعر است. ممنون که به شهر ما سر می زنید و گاهی اگر زمان ودیگر ملزومات براه بود نظر می دهید...
بایگانی
صفحات اختصاصی
س مثل سعادت یا مثل سکوت!

همای سعادت

سالیان دراز است که سفره ی معیشتمان بر طاقچه ی سعادتمان کز کرده است. قریب به سی سال از نخستین پیام آغشته به وعده های رنگین برای دردمند ترین گرسنگان می گذرد ، اما دریغ از تحولی شایسته برای آنانکه فریاد عدالت خواهی بازیگران هم عصرشان را لبیک گفتند.

هر لحظه رقابت بر سر نان شدت می گیرد ، چنانکه ریشمندانِ قوی نیز از همراهی این قافله وامانده اند. اما همچنان موبد زادگان در اسلامی ترین و آزاد ترین مراکز تحصیل می کنند ، تهذیب می کنند ، تصمیم می گیرند و میراث خوار منزلت پدرانشان هستند. گاهی نیز آزادیشان بر اسلامشان سبقت می گیرد. فوقع ما وقع...

آیا این جبر تاریخ است که گریبان عاشقانه ترین جوانان سرزمین داریوش کبیر را می فشارد. تاریخی که به قدمت 2500 سال ستون های پولادین اقتصاد را می نمایاند؟

چه شد که همت توحیدی پرچمدارن سعادت چنین شقاوتی را نصیبمان کرد؟

اکنون موبدان سعادت را در بسته ی آخرت به حراج گذارده اند!

خود آب دماوند می نوشند و ما را به نهرهای زلال زیر درختان بهشتی وعده می دهند.

این نه جبر تاریخ است که جبر سکوت است و مصداق تصدیق احراز حقمان!!!

اکنون چه باید کرد؟

بی هیچ شکی ، آغاز سعادت واقعی در گرو شکستن زنجیرهای سکوت است و اعلام انزجار از توهم دردآلودی که برایمان به ارمغان آورده اند. و این میسر نمی شود ، مگر با بینشی عمیق ، توام با قدرت تفکیکی ظریف به گونه ای توان تمییز مسائل در این آشفته آبادِ دینی را داشته باشیم!!

پس سرگردانی منجمد خویش را در برابر پرتوهای گرمابخش زندگی که منشعب از امیدی ابدیست به سوی آگاهی که همانا پیامدش پویایست رهنمون کنیم!