درباره من
کرمانج

سلام. همانطور که از نام درج شده در انتهای واژه های شناور این صفحه پیداست،‌کرمانج بودن هویت من است و من خود را به آن می شناسم. چند سالیست که با شعر درگیرم‌، با اینکه آیا شعر در این جامعه آنچنان کارکردی دارد؟ آیا شعر باید در خدمت مسائل جامعه باشد؟ و دقیق تر اینکه آیا مردمی که سال هاست هر روز فریب خورده اند و بازیچه بوده اند ، بار دیگر شعر می خوانند وشاعرانه زندگی می کنند؟ هیچگاه ادبیات و به خصوص شعر تا این اندازه برایم جدی نبوده است. و بی شک در جامعه ای که بسیاری از مردمش هر صبح به امید خفتن بیدار می شوند ، انگیزه داشتن وجدی بودن خود شعر است. ممنون که به شهر ما سر می زنید و گاهی اگر زمان ودیگر ملزومات براه بود نظر می دهید...
بایگانی
صفحات اختصاصی
شعور شعر

همراه آشور، ماد و پارس

غوطه ور در کُرد بودنم

انبان به انبان

           نفرت انباشته ام

                           از تازاندنت

                                     در خانه غمگینِ ترم

 

یک دم گمان مبر

مرا فریفته ای

با سبز جنگلی مخوف

                      تنیده بر سرت!

 

میان من و تو

فاصله از صد ماه کامل گذشت

وقتی کتاب شعر ناطقم

                       ورق ورق زهر شد

                                         به کام جلد زرد بی غشش

 

چشم باز کن و ببین حالا

در انحصار سایه ی تاریکت

شمعی میان پیراهنم

                   روشن می کند

                                تا تابش خورشید

                                               هم جان و هم تنم...