اگو

من و تو

از سرچشمه های  فاضلاب چرکین این شهر جوشید ه ایم

در گوشه ی اتاقی که نرده های پنجره اش

                                              نور را مثله می کند

وقتی که هزارتوی ذهنمان را شستند

خواستیم پسماند آبی رنگشان را

                                  پای نهال های شهر بریزند

اما...

   حالا ساکن مجرای متعفن فاضلاب شهر شده ایم...

/ 7 نظر / 20 بازدید
k

به نظر من تکرار کلمه متعفن در شعرت از زیبایی شعر کم کرده بهتر بود کلمه دیگه ای به کار میبردی. شعرت قشنگ بود اما در مورد مفهومش که خیلی هم زیبا بیان شده بود باید بگم که اگه قراره ذهنمون شستشو بشه و به فاضلاب ریخته بشه و زندگیمونو به گند بکشه و ما هیچ تاثیری نتونیم بذاریم که دیگه ... راستی من مجرای متعفن فاضلاب شهر رو هم دوست دارم.

مهر

بالاخره از رشته تخصصیت هم تو شعرت استفاده کردی. حالا چیکار کنیم این فاضلابه تصفیه بشه؟ طراحی، چیزی...[خرخون]

؟

با مهر موافقم آقای مهندس میشه در مورد طرح تصفیه و ... هم راه حلی پیشنهاد بدید؟هم ما رو نجات دادی هم پول توشه!

پریش گیس دلم را به دانه های شانه میکشم شاید جوانه های امیدم به لبخند با شکوه مهر شکوفه دهد باز.

درود نازنین من.به قول آن رفیق قدیمی شیرازی: مرا می بینی و هردم زیادت می شود دردم تورا می بینم و شوقم زیادت می شود هردم... مي آيم و مي بينم و مي خوانم و مي رم گو خيمه در اينجا بزنم يا كه بميرم !! اينم في البداهه براي آن همه لطف بي بدايه و نهايه! فدايت هركجا هستي وباشي.بدرود.

اتفاقن ما

درودنازنين من..................... و..........مال ئاوا براجان.

محمدحسین

اتاقی که نرده های پنجره اش نور را مثله می کند ------------------- این را می گویند شاعرانگی، این ها که توی شعر باشد لطفش چند برابر می شود. بالاخره آدم می خواهد شعر بخواند دیگر، نه یک متن مخصوصاَ اگر انتقادی-اجتماعی هم باشد. پس باید این شاعرانگی ها باشد وگرنه که می شود مقاله. ------------------- یک کمی هم اینجاش مشکل داره: من و تو از سرچشمه های فاضلاب چرکین این شهر جوشید ه ایم. اگر این به قبل اشاره دارد که غلط است. یعنی اگر می گوید که ما قبلاَ از این سرچشمه ها جوشیده ایم و حالا در اتاق شستشوی ذهن می دهندمان، غلط است چون آن وقت ذهنمان چیزی ندارد که بخواهیم پای نهال ها بریزند. اما اگر اشاره به حال دارد، یعنی اصل مان جای دیگری بوده ولی حالا از فاضلاب جوشیده ایم درون این اتاق، باید یک جوری اصلاح شود. مثلاَ: من و تو از سرچشمه های فاضلاب چرکین این شهر جوشید ه ایم در گوشه ی اتاقی که نرده های پنجره اش نور را مثله می کند " و خب بعد از این جا یک جور علامت جدا کردن شعر از بند قبلی باشد. شاید یک نفطه هم کافی باشد، شاید هم یکی از همان مربع ها در شعرهای شاملو